Het probleem van (online) democratie

geplaatst op: 09-04-08 | tags: Amateurs, Andrew Keen, Democratie, Francisco Van Jole, O Reilly, Tim Berners Lee, Wikipedia

En mijn oplossing

Het internet schudt zijn wilde haren los. Het internet wordt zoals Tim Berners Lee het ooit predikte. Open. Sinds Tim O’Reilly het etiket web 2.0 op het internet plakte, schieten de democratische toepassingen als paddestoelen uit de grond. Toepassingen als Hyves en Wikipedia pretenderen volledig democratisch te zijn. Los van de discussie of ze dit al zijn, is niet iedereen even gelukkig met deze democratizering van het internet

Deze discussie is mijn inziens te vergelijken met de discussie over de ‘gewone’ democratie. Is democratie wel zaligmakend? Want zo zeggen velen, de meeste kiezers weten half niet waar ze het over hebben. Dat is natuurlijk ook zo, maar is dat een goede reden om ze het stemrecht te ontnemen?

Over online democratie wordt dezelfde discussie gevoerd, alleen dan met andere poppetjes. Andrew Keen heeft zichzelf gebombardeerd tot grootste tegenstander, en schreef het boek “The Cult of the Amateur”. Keen predikt dat Wikipedia bom vol leugens staat, YouTube vol met filmpjes die nog geen 100 keer gekeken zijn. Zo vernielt web 2.0 niet alleen onze cultuur met walgelijke niets om het lijf hebbende filmpjes, maar ook onze economie. Amateurs nemen taken over van professionals, en zonder ook maar een fractie van de kwaliteit te halen zorgen deze amateurs er wel voor dat de professionals zonder werk komen te zitten. Keen ziet de oplossing in ‘Gatekeepers’. Professionals die inhoud filteren, met name op kwaliteit. Hij gelooft er niet in dat we dit zelf kunnen reguleren met web 2.0 applicaties.

Francisco van Jole wees mij erop dat kritiek op de internet gemeenschap slecht verteerd wordt door de web 2.0 community. Dat blijkt ook wel uit de enorme lading reacties die Keen krijgt. Academici, ondernemers, journalisten en visionairen tuimelen over elkaar heen om Keen de les te lezen.

Om deze post kort te houden zal ik het proberen zo bondig mogelijk samen proberen te vatten. Grofweg zeggen ze dat dat we heel goed in staat zijn onszelf te reguleren. Daar zijn web 2.0 applicaties ook op ingericht. De inhoud van Wikipedia is veel beter dan Brittannica Online. In beide zitten fouten, maar de betaalde professionals kunnen niet op tegen de liefhebbende amateurs. Natuurlijk zijn er nog een hoop haken en ogen, en is het internet nog lang niet zo democratisch als het zou moeten zijn maar we zijn goed op weg.

De discussie is te zien in de tegenlicht documentaire “Wiki’s Waarheid”.

En de discussie tussen Weinberger en Keen op Picnic.

Andere vooraanstaande voorstanders van een democratisch internet:
Charles Leadbeater, Lawrence Lessig, Chris Anderson, Henry Jenkins, Richard Florida en nog veel meer. Ik zal in volgende blogposts vast vaker op hen terug komen.

Tegenstanders van het democratische internet:
Andrew Keen. En enigszins binnensmonds ook Larry Sanger (gek genoeg een van de oprichters van Wikipedia). Er zijn er nog een aantal, maar niemand spreekt zich zo expliciet uit als Keen.

In details ben ik het eens met Keen, in grote lijnen met de rest. De voorstanders zijn te utopisch, en kijken teveel vanuit hun academische blik op de wereld. Inderdaad in een utopie checkt iedereen alle bronnen, is iedereen creatief en passen we altijd allemaal hoor en wederhoor toe. Ik geef in deze Keen gelijk, natuurlijk doen we dat niet allemaal. We zijn vaak lui van aard, en lang niet iedereen heeft de behoefte tot zelfexpressie. Toch ligt de oplossing ook niet bij de gatekeepers van Keen. Om terug te komen bij democratie; dit zouden een soort raadsheren in tijd van Romeinen zijn. De elite die het volk vertelt wat ze wel een niet goed weten. We moeten niet terug in de tijd maar vooruit. We weten inmiddels dat het democratisch systeem het ‘eerlijkste’ systeem is, maar het grootste probleem is de onwetendheid van de kiezers. En dat probleem moeten we dan ook aanpakken.

In een democratie moet je de ‘onwetenden’ proberen de kennis op hun niveau bij te brengen. Oftewel neem mensen hun stemrecht niet af, maar leer ze hoe ze het het beste kunnen gebruiken. We zouden eigenlijk al op de basisschool moeten beginnen met het bijbrengen van een kritische blik. En dan hoeven ze echt niet perse gelijk Joris Luyendijk voor de kiezen te krijgen . Wikipedia is een heel nuttig startpunt, zolang je het niet voor waar aanneemt. Zet nieuwe media om mensen op een makkelijke en vooral ook aantrekkelijke manier te informeren. Commomcraft for president! Games als leermiddelen. En zorg dat alle basiskennis zo toegankelijk mogelijk wordt om de kloof tussen ‘information rich’ en ‘information poor’ zo klein mogelijk wordt. Dat is een utopie waar ik naar wil streven!

Interessante andere blogposts over dit onderwerp:
Francisco van Jole op DNR
Peter Olsthoorn op Emerce
Marco Derksen op Upstream
Catharina Bethlehem op Kletskous
Hans Mestrum on Experience