Column M!: De fragmentatie van communities

Deze column is ook te vinden op Marketingfacts.

Op geologische schaal fragmenteert de wereld. De voormalige Sovjet Unie brokkelt nog steeds verder af, de Balkan, Irak en zelfs België vallen uiteen. Burgers overstijgen de afbakening van traditionele landsgrenzen en klonterten weer samen in nieuwe groepen. Die groepen worden gevormd op basis van, bijvoorbeeld, religie, maar ook religie fragmenteert. Als een pulserende beweging vallen ook die groepen weer uit elkaar, en zoeken ze nieuwe groepen binnen of buiten hun segment. Geologische ligging lijkt daarin een steeds kleinere rol te spelen, mede dankzij nieuwe media die wereldwijde communicatie gemakkelijk maken.

Op internet wordt een fysieke barrière weggenomen, waardoor fragmentatie vrij spel krijgt. Alleen rondom producten van Apple zijn er al tientallen (honderden?) communities.

Internetcommunities vieren momenteel hun jubilea, en een hoop daarvan zijn in hun pubertijd terecht gekomen. ‘Een puber verandert tussen ontbijt en diner minimaal 5 keer van identiteit’ (David Gauntlett in Creative Explorations). De meeste communities komen op een moment in een identiteitscrisis. De oude garde matched niet met deze nieuwe jonge honden.
Read more

Column M!: Het einde van het product

Vanwege E-Day is hij afgelopen donderdag niet op MF verschenen, en zal hij pas deze week verschijnen. Bij wijze van test nu alvast op mijn eigen weblog. Nu ook op M!.

Wat is de waarde van een reproduceerbaar product? Waarom zou je een product willen bezitten als het altijd en voor iedereen beschikbaar is? Wat is überhaupt een product? Producten zijn altijd in ontwikkeling, zelfs het label “beta” wordt er pas jaren na de lancering vanaf gepeuterd. Bovendien worden veel producten gepersonaliseerd, waarmee hét product verdwijnt. Oftewel wie zich nog richt op een product komt vroeg of laat buitenspel te staan.

Read more

Column M!: De kracht van reacties

De afgelopen jaren stond de zin van reageren ter discussie. Reinder Rustema schreef voor De Nieuwe Reporter “Krantensites moeten geen reacties toestaan onder artikelen”. Het is te gemakkelijk een quote te scoren op een van de bekende sites, maar het staat als een paal boven water dat de meerderheid van de reacties op nieuwssites niet bijdragen aan de beoogde discussie. Zoals ik al eerder schreef, is de online discussie (grotendeels) slechts een illusie. Hoe breder de website hoe lager de inhoudelijke kwaliteit van de reacties. Enkel gespecificeerde websites slagen er af en toe in inhoudelijke discussies op gang te brengen.

De column van Theo van Vugt van Molblog en Tijdschrift voor Marketing blies die discussie weer nieuw leven in. Het kost veel tijd, en levert inhoudelijk nauwelijks wat op.

Lees meer op Marketingfacts

Column: Een wereld zonder copyright

Mijn 3e column staat sinds heden op Marketingfacts

Wat zou er gebeuren als copyright morgen van de een op de andere dag zou verdwijnen? Het huidige copyrightmodel stelt de grote partijen in staat te investeren in creativiteit, talent en ontwikkeling. Als iedereen deze illegaal kan verkrijgen, hoe kan je er dan nog winst mee maken? Investeren lijkt dan zinloos te worden. De vraag is echter of we niet al zover zijn. De digitalisering zorgt er in ieder geval voor dat een groot gedeelte van de industrie zich nauwelijks nog kan wapenen tegen piraterij. Is er eigenlijk nog wel sprake van een illegale activiteit als iedereen het doet?

Vanuit technisch determinisme bekeken is het copyrightmodel ten dode opgeschreven. Grofweg gezegd worden er twee oplossingen gepredikt. Enerzijds heb je de huidige monopolisten, en hun contentbeschermers, bijvoorbeeld Warner Bros en de RIAA. Met exorbitante boetes en DRM systemen proberen zij hun huidige monopolie in stand te houden. Disciplineren en straffen, het huidige model strenger maken. Het tweede model is juist het versoepelen of zelfs helemaal los laten van rechten, vertegenwoordigd door Creative Commons. De vraag is los je hiermee de problemen van piraterij op? Ik kies zelf voor verborgen optie 3, een cultureel deterministische socio- economische oplossing. [...]
Lees verder!

Wikipedia: een democratische waarheid?

De samenvatting
We kunnen zeggen dat de kracht van Wikipedia zit in het denkwerk van de massa zoals Clay Shirkey aangaf (Shirkey 2008). Op het eerste gezicht is Wikipedia een voorbeeld van ‘The Wisdom of Crowds’ van Surowiecki of ‘collectieve intelligentie’ van Lévy. Dat wordt misschien nog wel het best geïllustreerd door het verschil in talen. Er zijn verreweg het meeste Engelstalige ‘editors’. De Engelse versie van Wikipedia bevat dan ook veel meer, en betere data dan bijvoorbeeld de Nederlandse. Nature doet een eerste kleine stap om te bewijzen dat de kwaliteit van Wikipedia niet veel minder is
dan die van Britannica (Giles 2005). Je kunt daaruit concluderen dat de ‘crowd’ niet veel onder doet voor ‘experts’. De schaal van het onderzoek is met 42 artikelen wel erg klein te noemen.

Wie dieper in Wikipedia duikt ziet dat het niet aan Surowiecki’s voorwaarden voldoet, en ook niet geheel democratisch is (Sanger 2007). Bovendien kent het project problemen als vandalisme, al weet het zich daar aardig tegen te wapenen door zelfregulering (Benkler 2006, 84- 86). Soms leidt deze zelfregulering tot ‘edit-wars’, wat het onaantrekkelijk maakt voor experts om bij te dragen aan Wikipedia, waarschuwt Lanier (2007). Het is wel een zorgwekkende ontwikkeling dat informatie van Wikipedia (steeds vaker) als waarheid wordt gepresenteerd. Als deze bronnen ook weer worden
gebruikt, gaan we in een negatieve spiraal naar beneden.

Een democratische waarheid is nog geen universele waarheid volgens Sanger (2007). Om dat probleem te ondervangen komen er nieuwe platforms, waarbij anonimiteit verdwijnt en de rol van experts duidelijk wordt gemaakt. Citizendium van Sanger zelf is een eerste stap. Ook Google gaf aan een concurrent van Wikipedia te lanceren, Knol. Bij dit platform zullen de bijdrages niet meer anoniem zijn, maar is er slechts één redacteur
verantwoordelijk voor het artikel.

Het is nooit bewezen dat de rol van experts Wikipedia’s problemen zal oplossen, maar ook omgekeerd is nooit aan getoond (Origgi 2007). Het is een goede ontwikkeling dat er meerdere informatieplatforms komen met verschillende systemen die naast elkaar leven (Leadbeater 2007).

De hele paper is hier te downloaden

Column M!: Geleid door structuur

Op Marketingfacts staat mijn 2e column vanaf heden online:

De mediagebruiker probeert dagelijks de logica achter tientallen, zo niet honderden, verschillende subinterfaces te ontdekken en te ontrafelen. Websites, de videorecorder, de strijkbout en de wasmachine, allemaal hebben ze een andere interface. Een iPhone is anders dan een Nokia, net als de websites van hun moederbedrijven. Niet alleen ouderen hebben het daar moeilijk mee. Een kleine twee weken geleden werd de mythe van ‘het kind als tovenaar op de computer’ ontkracht. Kinderen zijn volgens het onderzoek ongeduldig, lezen nauwelijks en klikken snel weer weg.

Eén ding hebben alle interfaces gemeen, ze hebben structuur. De één een vele malen betere dan de andere, maar de ontwerper heeft geprobeerd een structuur aan te brengen. Al was het maar zijn eigen logica. Als gebruiker ga je op hoop van zegen puzzelen om die structuur te ontdekken. En dat is precies de plek waarbij de ontwerpers mijns inziens de fout ingaan. Ze gaan uit van eigen logica en structuur, in plaats van de logica van de gebruiker. Bovendien leggen ze hun logica ook niet uit.

Het verschil tussen kinderen, volwassenen en ouderen is de mate en snelheid waarin zij structuren doorgronden
Lees meer op marketingfacts

Columnist bij Marketingfacts

Vanaf vandaag ben ik twee-wekelijks columnist bij marketingfacts.nl. En vanaf 6 juni, ga ik daar wekelijks van maken. Mijn eerste column staat hier.

“Toen bij Skoeps op 1 mei de stekker eruit getrokken werd, moest ik gelijk denken aan een meningsverschil met Edwin Valent, het nieuwe hoofd nieuwe media bij de Vara, op zijn weblog, over een artikel die hij schreef vlak voor DNA 2008: “Na de krant het journaal aan de beurt?” Het fenomeen tijd is volgens Valent het grootste probleem van het journaal. We hebben het nieuws al op internet gelezen, en om 8 uur hebben we geen tijd om het journaal te kijken. Het journaal gaat de krant achterna. ‘Een krant blijft mijn inziens gewoon een samenvatting van wat je gisteren gemist hebt.’ Marco Derksen merkte in 2004 al op dat de redacties van het journaal moeite hebben de talloze internetredacties bij te houden.

Wat is dan het bestaansrecht nog? Hans Laroes antwoordde na DNA 2008 in een interview met geencommentaar.nl als volgt: ”Als niemand kijkt, dan stop je ermee”. Zover is het nog niet met 2 miljoen kijkers, maar ik geloof persoonlijk ook niet dat ooit zover komt.

De 5 belangrijkste redenen waarom het journaal blijft bestaan, en hoe het zich zou kunnen wapenen tegen de concurrentie:”

Lees hier verder..

Of het donderdag blijft of dat misschien het weekend beter is voor columns gaan we bekijken, maar in ieder geval voorlopig op donderdag dus. Laat me weten wat je ervan vindt :) .

Artikel Molblog: (Gratis) Tools & professionals

Ning, YouTube, Flickr, Google Calender en WordPress, voor persoonlijk gebruik al behoorlijk ingeburgerd. Meestal gebruiken we ze zelfs door elkaar. Voor zakelijk gebruik is het echter nog een beetje onwennig.

De belangrijkste rede om geen gebruik van een van de gratis diensten te maken is meestal “dat staat niet professioneel”. Hecht de klant dan echt zoveel waarde aan het feit dat er geen YouTube logo in beeld staat? In plaats van YouTube of Vimeo wordt dan een slecht werkende videoplayer geïnstalleerd, waarbij de bezoeker vaak ook nog hele specifieke codecs of players moet installeren. Ook de extra traffic kan behoorlijk duur worden. En waarom zou dat dure CMS niet kunnen worden vervangen door een gratis versie van bijvoorbeeld WordPress?

Natuurlijk zijn er ook nadelen, maar die wegen wat mij betreft in de meeste gevallen niet op tegen de voordelen. De belangrijkste voors en tegens op een rij: Read more

Schreef is in!

Inmiddels alweer een jaar geleden sprak ik met een aantal vrienden over de comeback van het schreef lettertype. Bij hen was er een behoorlijk weerstand, maar ik blijf het wel een mooie letter vinden. Voor iedereen die niet weet wat schreef is; schreef wordt ook wel serif genoemd ;) . Serif is met ‘stokjes’ en sans-serif, zonder stokjes…

Read more

Page 4 of 41234